U osób z zespołem Downa istnieje wiele dolegliwości, np. wady wzroku, wady serca (ponad 50% przypadków), deficyty słuchu, problemy z funkcjonowaniem układu pokarmowego… ale cechuje je również wspaniała spostrzegawczość i doskonałe wyczucie rytmu – preferują więc taniec oraz ćwiczenia fizyczne. Mają stosunkowo wysoką gotowość do naśladowania i należy to wykorzystywać w terapii logopedycznej, a także podczas rozmaitych czynności i zabaw. Komunikacja interpersonalna zależy od poziomu sprawności intelektualnej. Zdarza się, że osoby z zespołem Downa budują niewyraźne wypowiedzi, a ich głos jest chrypliwy i zniekształcony. Standardy postępowania logopedycznego powinny obejmować szeroką gamę ćwiczeń logopedycznych, w tym słuchowych, oddechowych, usprawniających pracę narządów artykulacyjnych oraz małą i dużą motorykę.
Większość dorosłych z zespołem Downa posiada nieprawidłową wymowę w zakresie głosek 3 szeregów, a także niski zasób słownika czynnego.