• Absolutnie nie dawać dziecku odczuć, że ma jakikolwiek problem z mową;
  • Okazywać zainteresowanie dziecku, jego działaniom oraz jego wypowiedziom;
  • Nie kończyć za nie rozpoczętej wypowiedzi;
  • Nie przerywać wypowiedzi;
  • Puszczać piosenki, śpiewać razem z dzieckiem;
  • Uczyć wierszy na pamięć, czytać wiersze, bajki, baśnie;
  • Wykonywać z dzieckiem ćwiczenia oddechowe – mogą to być zwykłe ćwiczenia np.: skłony – skłon(wydech) ręce w dół, wyprost (wdech) ręce do góry lub leżenie na plecach, ręce wzdłuż tułowia i spokojne oddechy;
  • Stosować techniki relaksacyjne – masowanie po plecach, ciepła kąpiel; relaksacja Jackobsona;
  • Chodzić na spacery, dotlenienie organizmu obniża poziom stresu;
  • W przypadku wystąpienia silnego bloku (zacięcia) podczas mówienia zaproponować mówienie szeptem;
  • Zabawy, podczas których spowalniamy tempo wypowiedzi dziecka;
  • Zabawa w robota – sylabizowanie z przeciąganiem samogłosek np.: „Maaa-maaa jeeest baaaardzooooo zmęczooooonaaaaaa”;
  • Unikać podniesionego tonu głosu względem dziecka, tłumaczyć, przedstawiać swoje argumenty „na spokojnie”;
  • Zachować spokój w miejscu zamieszkania, ewentualne konflikty wyjaśniać bez podnoszenia głosu, najlepiej bez obecności dziecka.

Należy pamiętać, że zazwyczaj dzieci jąkające się są dziećmi bardzo wrażliwymi, dla których w prawidłowym przebiegu terapii istotne jest zachowanie spokoju, relaks. Oczywiście nie można dziecku pozwolić na wszystko „byleby tylko się nie zdenerwowało”, należy tłumaczyć, jasno wyznaczać reguły, zasady, ale bez podnoszenia na nie głosu.

Autor – mgr Małgorzata Zalewska